บันทึกแรก...ของเดือนแห่งความรัก ( แกก็พิมพ์ว่า.. กุมภาพันธ์ซะก็หมดเรื่อง )
เหมือนจะหายไปเลยใช่ไหมคะ.. ( แกถามใครยัยน้ำ ) เพราะ.. ตัวเองก็รู้สึกแบบนั้นจริง.. จริงนั่นแหละ
เดี๋ยวนี้... ติดนอนหัวค่ำไปพร้อมกับลูกสาวเสียแล้ว จากที่เคยทำตัวเป็นหมีแพนด้า.. บางทีก็เป็นม้า ( คึก ) มาตลอด
ตอนนี้... ร่างกาย.. คล้ายงู.. ประเภทอิ่มท้องเมื่อไหร่มักจะขดตัวกลมนิ่ง (หลับ ) ไม่ขยับไปไหน.. ประมาณเนี้ย
มีเหมือนกันนะ... ดึกดื่น ไม่ก็ ตอนเช้ามืดตีสามตีสี่ ตื่นขึ้นมาขุดคุ้ยหาอะไรกิน เพราะ.. ความหิว
เรียกว่า.. ผิดปกติไหมเนี่ย - -"
ระยะหลัง... เลยเป็นแบบเตรียมตุนเสบียงให้พร้อมเสมอ อย่างเช่นบะหมี่กระป๋อง ขนม นม เป็นต้น
( ถึงเงินไม่ค่อยมี แต่... เรื่องของกินเนี่ยเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้เลย )
ไม่ค่อยมีเวลาได้บันทึกไดอารี่บ่อย.. บ่อย อย่างที่ใจอยาก
แต่.. จะบอกว่า.. ถ้าเปลี่ยนหน้าไดตอนไหน ก็คงจะเป็นอะไรที่... ยาวเหมือนทุกครั้ง
และ.. เรื่องบันทึกเป็นหย่อม.. หย่อมเนี่ย เห็นทีจะเป็นความเคยชินไปซะแล้วล่ะค่ะ ยังเลิกไม่ได้แฮะ
จะพิมพ์สั้น.. สั้น ก็รู้สึกจะไม่ใช่ตัวเองอีก ( ยัยคนนี้นี่ช่าง มากเรื่อง ซะจริง )
ต่อจากนี้ไป... จะเป็นการพิมพ์ด้วยความรู้สึก happy
สติ.. อารมณ์.. และ.. ความคิด.. เหมือนจะอยู่เป็นที่เป็นทางอย่างเรียบร้อยดี
ซึ่งนั่น อาจ หมายความว่า.. ยัยคนนี้กำลังจะผิดปกติอีกแล้ว 555 ( เอ๊ะยังไง :P )
อาทิตย์ก่อน.. เดินไปรับของที่ไปรษณีย์แบบติดกัน 3 วันรวด
เพราะ.. ตอนที่บุรุษไปรษณีย์มาส่งให้ไม่ได้อยู่ที่ห้อง ตรงกล่องหน้าประตูเลยมีใบสีขาวเสียบเอาไว้แทน
พัสดุกล่องแรก.. เป็นน้ำใจของพี่เอื้อย http://maeaeuy.diaryclub.com คุณแม่น้องอัญญา กับ น้องณิชา
ภายในกล่อง มีโปสการ์ด กระดาษลายที่เป็นรูปของน้องทั้งสองคน
หนีบด้วยที่หนีบไม้รูปหัวใจสีแดง.... ข้อความที่พี่เอื้อยเขียนให้.. อ่านแล้วอมยิ้ม ขอบคุณมากนะคะ
สำหรับความรู้สึกดี.. ดีที่มีให้กัน และ.. ความเอ็นดูในลูกสาว และ ลูกชายของน้ำ
มีเสื้อน่ารักสำหรับสองพี่น้อง... แล้วก็ยังมีเชือกร้อยด้วยตัวหนีบ ลูกปัดลายน่ารักต่าง.. ต่าง
ไอเดียกิ๊ปเก๋ด้วย จะรักษาของทุกอย่างที่ได้รับมาอย่างดี.. จนถึงวันที่พวกเข้าจะรับรู้ถึงที่มาเลยค่ะ
พัสดุที่สอง... เป็นของพี่เอ๋.. http://aeyaromdee.diaryclub.com ( ยังจะเอาลงไดอีกนะแก พี่เอ๋คงคิด :P )
พัสดุซองป่องนี้มาพร้อมกับน้องลำไยอบแห้ง.. แพคคู่
ทองม้วนของชอบของหลาน มีห่อคล้ายท๊อฟฟี่ ( ห่อด้วยอะไรไม่รู้ นึกยังไงก็นึกไม่ออก )
พอแกะออกชิมถึงได้บางอ้อ... ทุเรียนกวนนั่นเอง เป็นทุเรียนกวนรสชาติเหมือนกะละแม... แต่อร่อย
ที่ประทับใจที่สุด.. ก็คือกองยาทิฟฟี่เหล่านี้... ที่ไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้ 24 แผงไม่ขาดไม่เกิน
จะถนอมใช้อย่างดีเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับน้ำใจของพี่สาว ที่ส่งมาให้น้ำ ให้หลาน.. หลาน และ คุณแม่เสมอ
จนกว่าจะพบกันนะคะ
พัสดุกล่องที่ 3 ได้รับเมื่อวันศุกร์ที่ 15 เป็นวันที่น้ำต้องหยุดเรียน
เพราะ.. คุณแม่มีธุระสำคัญต้องพาคุณยายไปโรงพยาบาล เพื่อตรวจสุขภาพ และ รับยา
ช่วงเช้าหลังจากที่... จัดการทำความสะอาดห้องเสร็จ
ก็... เข็นรถพาลูกสาวไปซื้อของที่ร้าน 99 เยน เพื่อซื้อขนมมาตุนเอาไว้ในตู้เย็น
ขากลับก็เห็นใบสีขาวเสียบอยู่ที่ช่องประตู.. เลยเดินย้อนไปรับของที่ไปรษณีย์อีกรอบ
ซึ่งยังรับไม่ได้เลยทีเดียว... เพราะ... คงยังอยู่ในระหว่างการส่งของคนอื่นด้วย
ทางไปรษณีย์เลยเก็บใบเอาไว้
แล้วบอกจะมาส่งให้ เค้าถามถึงเวลาสะดวก.. บอกไปว่า.. เป็นตอนเย็นก็ได้
จากนั้นก็กลับมาที่ห้อง... อาบน้ำให้ลูกสาว.. แล้วพากันเข้าไปหาคุณแม่ที่ห้อง
และ.. อยู่ดูลูกลิงทั้งสองอยู่ที่นั่น... ซึ่งคุณแม่ทำกระเพาะปลาเอาไว้ ถือโอกาสได้ฝากท้องด้วย
คุณแม่ไป 2 ชั่วโมงก็กลับ.. ได้อยู่คุยด้วยอีกสักพักก็ขอตัวเข้ามุมเดิม
พาลูกสาวกล่อมนอนกลางวัน... .. แต่.. ไม่เป็นผล เพราะ.. คุณเธอกลับฟิตตลอดไม่ยอมนอน
เลยนั่งดูทีวีอยู่ในห้องรับแขกกันสองคนแม่ - ลูก เล่นกับเค้าไปด้วย เดี๋ยวก็เข้ามากอด ทำหน้าทะเล้น
มาหอมแก้มบ้าง มานอนอยู่บนอกบ้าง.. ช่างอ้อนซะจริง
เสียงกดกริ่งดัง.. ตอนบ่าย 4 โมง เปิดประตูเจอบุรุษไปรษณีย์ เซ็นรับของ
กล่องนี้เป็นน้ำใจของพี่นุช คุณแม่น้องนาคยอง http://na_kyoung.diaryclub.com ส่งมาให้
วางกล่องยังไม่แกะ ลูกสาวเห็นดังนั้น... เค้าพยายามยกขึ้น - ยกลง ซึ่งมันค่อนข้างหนัก และ.. กล่องใหญ่
ระหว่างที่ยก ก็... พูดบ่นคนเดียวด้วยนะว่า.. โอโม่ย ซึ่งแปลเป็นไทยว่า.. หนัก ทำหน้าตาท่าทางว่าหนักจริง
อดขำลูกตัวเองไม่ได้ ไม่ยอมให้จับกล่อง.. มีหวงอีกต่างหาก
เดินถือกล่องไปที่ห้องคุณแม่... ไปเปิดดูที่นั่น ซึ่งทำให้คุณแม่ตกใจไม่แพ้กัน
อ่านจดหมายที่พี่นุชเขียนถึง... รู้สึกอุ่น.. อุ่น รู้สึกดีจังกับคำลงท้ายว่า.. ด้วยรัก
ทั้งลูกชาย.. ลูกสาว ตื่นเต้นกันใหญ่.. ช่วยกันหยิบ ช่วยกันแกะ
ข้างในบรรจุสิ่งของไว้อย่างมากมาย
ผงปรุงเครื่องแกงเขียนกำกับไว้ว่า.. ฝากให้คุณแม่จะได้ทำอาหารอร่อย.. อร่อยให้น้องน้ำทาน
บอกตรง.. ตรงว่า.. อ่านถึงบรรทัดนี้ที่เขียนแล้วตื้นตันใจ
เสื้อผ้าน่ารักของลูกทั้งสองคน ตุ๊กตาชินจัง มีตุ๊กตาคิตตี้อีก 1 ตัว
ทุเรียนอบกรอบ.. มาม่ากระป๋องของเกาหลี ( ซึ่งเป็นยี่ห้อเดียวกันที่เคยกินอยู่พักหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว )
ที่น่ารักมากก็คือ.. มีตะเกียบส่งมาด้วย
( ไม่ได้ใช้นะคะ เก็บใส่กล่องความทรงจำ ) มีนิทาน และ.. สมุดประกอบการเรียนรู้ภาษาไทยอีกหลายเล่ม
มีหนังสือนิทาน.. ซึ่งจะบอกว่า.. เป็น นิทานภาษาไทยเล่มแรก ของลูก.. ลูก
ยังมีซอง DVD อีก 14 แผ่น เป็นของ Barney กับ โดราเอมอน
ตอนที่ได้เปิดดู... ทำให้คิดถึงตอนที่ตัวเองยังเด็ก.. เด็ก และ.. ลูกทั้งสองคน
แม้ความที่พวกเค้าจะคุ้นเคยกับภาษาญี่ปุ่นมากกว่าในตอนนี้.. แต่.. เค้าก็หัวเราะร่วมไปด้วยกันได้
น่าชื่นใจจริง.. จริง
สุดท้าย.. ผ้าพันคอผืนนี้... ที่จะอยู่ด้วยกันตลอดหน้าหนาว ไม่ว่าจะอีกกี่ปีก็ตาม
ขอบคุณพี่นุช... ในความรัก ความเอ็นดู ความรู้สึกดี.. ดี ที่มีให้กับสองพี่น้อง
และ ครอบครัวเล็ก.. เล็กของน้ำที่อยู่ทางนี้นะคะ
มิตรภาพ ความห่วงใยในระยะทางไกล
ผู้ให้.. สุข ผู้รับ.. อบอุ่นในหัวใจ.. ไม่รู้ลืม
ต้นอาทิตย์... ได้รับโปสการ์ดทักทาย
ส่งมาจากคุณแม่น้องเลโอ http://leonard.diaryclub.com
เป็นอีก 1 แผ่น ที่ถูกเก็บรวมไว้ในกล่องเก็บความทรงจำ จนถึงวันนี้.. เมื่อไหร่ที่มานั่งเปิดดู
ทำให้รู้สึกดี.. ดี บรรยายไม่หมดจริง.. จริง
เพราะ.. ความคิดถึงที่มาพร้อมกับกระดาษ... มาจากหลายมุมของโลกเลยเชียว
 เสาร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551
วันนี้ไม่มีโปรแกรมไปไหน เพราะ.. ตอนบ่ายจะมีช่างแอร์มาติดตั้งที่ห้อง
เป็นแอร์ของบริษัทสำนักงานซากาตะ โอโตซัง ที่.. ตอนนี้ย้ายสถานที่ใหม่ จะต้องทิ้งแอร์ตัวนี้
คุณแม่เกิดอาการเสียดาย เพราะ... ของมันก็ยังใหม่ และ ดีอยู่ ท่านเลยขอเอาไว้ให้
ปัจจุบัน.. ห้องคอมเลยมีแอร์อุ่น เพิ่มอีก 1 ตัว แม้จะมี 2 ตัว ก็เปิดใช้ตัวนี้แค่ตัวเดียว
ทำให้อุ่นไปทั่วทั้งห้อง อากาศตอนนี้.. เริ่มไม่หนาวมากแล้ว บางวัน.. รู้สึกถึงไออุ่นของพระอาทิตย์
แล้วก็ไม่ได้มืดเร็วเหมือนทุกที... ผ่านพ้นปลายเดือนนี้ คงจะเริ่มอุ่นขึ้น
บ่ายนี้... ลูกสาวเลยได้นอนกลางวันบนเตียงนุ่มของคุณยาย
ส่วนตัวเอง.. ก็อยู่คอยดูช่างติดตั้งจนเรียบร้อย ประมาณสองชั่วโมง คุณแม่ก็พาลูกสาวมาส่ง
พร้อมกับจ่ายเงินค่าติดตั้งให้เสร็จ ( ขอบคุณ.. คุณแม่และซากาตะ โอโตซังมากค่ะ )
หัวค่ำไปหาคุณแม่ที่ห้องเหมือนเคย ทานข้าวเย็น
และ.. ได้รับคำชวนว่า.. พรุ่งนี้คุณแม่มีนัดทานข้าวกับเพื่อนร่วมงาน ไปด้วยกันไหม
เพื่อนของคุณแม่.. อายุมากกว่าคุณแม่ 3 ปี เป็นคนสิงคโปร์ ซึ่งเพื่อนคนนี้ของคุณแม่
ได้ใส่ซองปีใหม่ให้กับลูก.. ลูกทั้ง 2 คน จุดประสงค์ของการไปครั้งนี้.. เพื่อกล่าวคำขอบคุณ
ตกลงกันเสร็จสรรพ.. เนื้อย่างนะคะคุณแม่ ฮา~*
พูดถึงเนื้อย่าง.. ระยะหลังได้ไปทานน้อยมาก.. อาจจะเป็นเพราะไม่มีเวลาด้วย
ส่วนใหญ่จะทานกับข้าวฝีมือคุณแม่มากกว่า
คืนนี้.. เลยเป็นอีกคืนที่นอนกอดกับลูกสาว หลับสบายซะเหลือเกิน
อาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551
 
 มุมโปรดห้องคุณยายของลูกสาว.. คือ..ชั้นวางรองเท้าส้นสูง
เช้าวันอาทิตย์ ตื่นขึ้นมาพร้อมกับลูกสาวเหมือนเคย
ระหว่างที่ทำหน้าที่ของวัน ลูกสาวก็ดูทีวีอยู่ใกล้.. ใกล้ วันนี้.. เลือกหยิบแผ่นโดราเอม่อนมาเปิด
ลูกสาวหัวเราะคึกคักชอบใจ.. สลับกับคอยมาเกาะแข้ง เกาะขา ส่งสายตาเหมือนอยากจะให้ไปนั่งดูด้วยกัน
แต่.. คงรู้ว่าแม่กำลังยุ่งอยู่ ( หรือเปล่า ) เลยไม่ค่อยกวน ต้องบอกว่า.. ทุกครั้ง.. ลูกสาวไม่เคยกวนเลยต่างหาก
ซักผ้าได้สองรอบ ผงซักฟอกหมด.. เหลืออยู่อีก 1 ตระกร้าที่ยังคงต้องปล่อยเอาไว้
ตากผ้าอะไรเสร็จ ช่วงสายก็... ทำโจ๊กง่าย.. ง่ายทานกับลูก ป้อนโยเกิร์ตตบท้ายให้อีก 1 ถ้วย
น้ำองุ่นที่เค้าชอบอีก 1 แก้ว ลูกสาวทานจนหมด ทุกวันนี้เวลาที่เค้าอิ่ม.. เค้าจะเปิดพุงให้ดู แค่นั้นยังไม่พอ
มีการ.. " ขะแหม่วพุงเป็นจังหวะ " อีกด้วย :P
เวลานัดกับคุณแม่คือ.. ตอนเที่ยง
ยังเหลืออีกหลายชั่วโมง เพราะ.. เช้านี้จัดการงานบ้านเสร็จเร็ว
เลยนั่งทิ้ง.. พิงตัวอยู่ตรงโซฟาในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน ดูโดราเอม่อนไปกับเค้า สนุกดี
ทำให้คิดถึงตอนเด็ก.. เด็ก.. แถมดันไปคิดถึงละครเปาบุ๊นจิ้นของช่อง 3 เมื่อสมัยอยู่มัธยมอีกต่างหาก
เป็นยังงั้นไปได้ยังไงไม่รู้ >_<"
10 โมงครึ่ง.. พาลูกสาวอาบน้ำแต่งตัว.. จนน่ารัก สำหรับตัวเองก็เหมือนเดิม... ง่าย.. ง่ายเข้าว่า
เตรียมนมน้ำของลูกใส่กระเป๋า สำหรับออกไปข้างนอก สำรวจความเรียบร้อยดีแล้ว ถึงเดินไปหาคุณแม่ที่ห้อง
ตอนแรก.. คุณแม่ให้ไปรอที่ร้านเนื้อย่างก่อน.. แต่.. เลือกที่เดินไปรับเพื่อนคุณแม่ด้วยกัน
... ระหว่างเดินไป.. ก็.. คุยกันไป ...
สถานที่นัด คือ.. ซุปเปอร์ Life ใกล้กับสถานีรถไฟ
อีกประมาณ 20 นาทีจะเที่ยง เพื่อนคุณแม่ยังไม่มา ก็..เลยเดินดูของ.. ลองแว่นตา กันแบบสนุกสนาน
แม่ใครเนี่ย.. เปรี้ยวจัง
เพื่อนคุณแม่มา 2 คน กล่าวคำทักทาย แล้วพากันเดินไปร้านเนื้อย่าง
ได้โต๊ะนั่ง สั่งเมนูของแต่ละคน... ก็ฟังพวกท่านคุยกันในหลาย.. หลายเรื่อง
แม้ไม่ได้พูดอะไร แต่... ยิ้มตามอยู่เป็นระยะ.. ระยะ
ไม่ลืมกล่าวคำขอบคุณเรื่อง.. โอโทชิดามะที่ลูก.. ลูกได้รับในวันปีใหม่
เวลาผ่านไปนาน..จนน้ำหมดแก้ว สายตาสังเกตุโต๊ะด้านหน้าที่เค้ามาทีหลังได้อาหารก่อน
อ้าว... ทำไมเป็นแบบนั้น (หันไปบอกคุณแม่รอบที่ 1 เชิงคำถาม.. " คุณแม่ว่าช้าไหม "
เพราะ.. คุณแม่ยังคุยติดลมเลยบอกว่า.. คนเยอะน่ะลูก เดี๋ยวก็มามั้ง รอแปบ
คุณแม่ยังถามต่อสายตากรุ้มกริ่ม... " หิวล่ะสิ ใช่ม๊า " มีหัวเราะตบท้าย .. พยักหน้าแทนคำตอบ ฮี่
รอแล้วรอเล่า... รอจนลูกสาวหลับคารถเข็นเลย ( สั่งเมนูของลูกไปด้วย )
ไม่ได้การหันไปบอกคุณแม่อีกที.. กดเรียกพนักงานมาถามดีกว่า... พนักงานมาถึง
คุณแม่ถามเรื่องอาหาร สรุปว่า.. พนักงานลืม... หูยย... เคืองของจริง
แต่.. หลังจากนั้นไม่นาน เค้าก็เอามาเสริฟให้ที่โต๊ะ
สังเกตุจากปริมาณว่า... ได้เยอะกว่าทุกครั้ง... น่าจะเป็นการชดเชยให้
ส่วนอุด้งของลูกสาวเนี่ย... ห่อกลับบ้าน
หนูสวยไหมคะ ( ให้สังเกตุรองเท้า )
ออกจากร้านเนื้อย่าง.. คุณแม่ชวนเพื่อนคุณแม่มาเยี่ยมคุณยายที่ห้อง
พร้อมกับบอก Url ไดอารี่ที่ทำ... ซึ่งตอนนี้.. เหมือนของเล่นใหม่ของคุณแม่ไปแล้ว
เคยชวนไว้เมื่อหลายปีก่อน.. คุณแม่มักจะพูดเสมอ... ไม่เอา.. ทำไม่เป็น
แต่... รอบนี้... ท่านบอกว่า... ให้สมัครให้เอง แถมยังยอมให้ลงภาษาไทยไว้ในเครื่อง
( แต่ท่านยังคอมเม้นท์เป็นภาษาอังกฤษอยู่ดี ด้วยความเคยชิน ) เรื่องของเรื่องกลัวลูกสาวจะปิดได
ตอนที่ล๊อคไปเนี่ย ไม่ได้บอกพาสกับใครเลย แม้กระทั่งคุณแม่ ( ต้องขอโทษหลายคนด้วย ที่ทำให้รู้สึกเป็นห่วงนะคะ )
บางครั้ง.. บางที.. ความคิดมันย่ำอยู่กับที่ เลยอยากอยู่แบบเงียบ.. เงียบ
ในใจคิดว่า... คงจะเปิดต่อไป.. แต่อาจจะไม่ค่อยมีเวลาบันทึกได้บ่อย.. บ่อย
เพราะ.. ตอนนี้... อยากจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด... ที่ผ่านมารู้สึกบกพร่องหลายอย่าง
เรื่องการจัดแบ่งเวลา... ซึ่งปัจจุบัน... มีงานรักของตัวเองที่อยากจะทำให้เป็นรูปเป็นร่าง อยากให้ออกมาดี
เพราะ.. ลงมือทำด้วยใจ.. เอาไว้ถึงเวลานั้น... ไม่ลืมจะบอกเล่าให้ฟังแน่นอน :)
ฤกษ์งามยามดี.. 23 กุมภาพันธ์ 2551
เรามีนัดจะไปรับของขวัญวันเกิดของคุณแม่กัน... ตอน 10 โมง
คืนวันเสาร์.. และ.. วันอาทิตย์... ถึงจะมีเวลาไปทักทายหลาย.. หลายคน... ที่ไดอารี่นะคะ
จนกว่าจะพบกันค่ะ
|
